|
|
Door J. de Heij. De antwoorden op enkele vragen die gesteld zijn, worden hier beknopt weergegeven. Waarom worden aminozuren hier niet aangeprezen als supplementen om meer groeihormoon (GH) aan te maken? Het nut van meer GH in het lichaam is nooit bewezen, het aanvullen van een gebrek aan GH wel. Het toedienen van GH zelf (en GHRH) is de enige effectieve manier om echt een duurzame stijging van GH in het bloed te krijgen. Dat een anabole werking van GH samenhangt met de vorming van IGF-1 wordt hier even buiten beschouwing gelaten. Van honderden stoffen, vooral geneesmiddelen is aangetoond dat zij na eenmalige toediening een stijging van de concentratie van GH in het bloed geven. Er wordt zelden gekeken wat er gebeurt als een stof meteen een tweede keer wordt toegediend. Waar dat wel werd onderzocht bleek de tweede toediening meestal slechts een fractie van de eerste GH-stijging te geven, een derde keer was er al niets meer van te zien. De afgifte van GH in het lichaam wordt door een handvol systemen beïnvloed. Neurotransmitters (stoffen die impulsen doorgeven in het zenuwstelsel) als adrenaline en GABA zijn voorbeelden van de centrale stoffen van die systemen. Er kunnen wel 20 stoffen zijn die via adrenaline één keer een GH toename geven, maar een tweede keer is geen van die stoffen in staat om weer zo'n GH-piek te produceren. Daar is hersteltijd voor nodig. Een tweede systeem waar alles bijvoorbeeld om GABA draait, zou dan weer wel één keer een GH-piek kunnen geven. Maar het wisselen van die systemen werkt niet, omdat de spontane of natuurlijke GH-pieken ook wegblijven als zij via het adrenaline- of GABA-systeem ontstaan. Een behoorlijke maaltijd, slapen, zware inspanning en roken geven normaal ook een GH-piek die nu weg zal vallen, omdat het adrenaline- of GABA-systeem al aan de beurt is geweest. Dit geldt ook voor de aminozuren, zoals arginine. Daar komt nog bij dat de hoeveelheden die van de aminozuren gebruikt moeten worden voor de GH-afgifte wel extreem hoog zijn (meer dan 10 gram per keer). In de onderzoeken werd daarom ook vaak gebruik gemaakt van een infuus om GH-afgifte mogelijk te maken. Wat is de top 5 van stoffen die geen doping zijn maar die wel gebruikt kunnen worden om beter te presteren als wielrenner? 1 + 2: koolhydraten en water Met bijna 100% score: koolhydraten en water. Geen van beide kunnen gemist worden. Drie uur zware inspanning zonder water of zonder koolhydraten verminderen het prestatieniveau drastisch. Wie deze zaken verwaarloost begrijpt niets van duursporten. 3: d-ribose Slechts een klein percentage heeft er geen baat bij. Het vertragen van het ontstaan van spiervermoeidheid, het snellere herstel in en na een wedstrijd en een fractie meer vermogen aan het einde van een zware inspanning zijn de pluspunten. 4: coffeïne Werkt bij iedereen als de juiste gebruiksaanwijzing wordt gevolgd. Wie dagelijks koffie drinkt merkt er niet veel van en dat geldt voor het grootste deel van de Nederlanders. Het is een wereldwijd goed uitgetest en onderzocht middel, dat alleen gevaarlijk wordt als belachelijke hoeveelheden worden ingenomen, maar dan wordt het ook doping genoemd. 5: creatine [zie: liever creatine-(m)ethylester i.p.v. monohydraat: link] Creatine heeft niet bij iedereen het gewenste resultaat, maar als het werkt dan is de winst duidelijk. Het herstel en het grotere vermogen winnen het van het tijdelijk toegenomen lichaamsgewicht. Hoe breder de renner, hoe meer creatine behulpzaam kan zijn. [Nu (december 2008) moet deze top 5 zeker verlengd worden tot een top 7 om ook Rhodiola, Cordyceps sinensis en beta-alanine een plaats te kunnen geven. De invloed op de VO2-max en een verbeterd vermogen om om te kunnen gaan met veel melkzuur zijn belangrijke zaken bij duursporters. Daarbij komt ook nog de mogelijke testosteronverhoging van Cordyceps sinensis.] Hierna komen nog enkele stoffen die wisselend succesvol zijn en hier op de overzichtspagina sportproducten zijn terug te vinden. Als de top van stoffen voor krachtsporters gemaakt zou moeten worden is de lijst iets anders samengesteld en daar komen zeker koolhydraten, creatine, eiwitten, HMB, calciumpyruvaat en Cordyceps sinensis in voor. Doet u aan sport? Gebruikt u die supplementen zelf ook? Ja. Ja. Waarom zijn van sommige kruiden goedkope en dure vormen verkrijgbaar? Bijna dezelfde vraag: Is 500 mg Guarana sterker dan 100 mg coffeïne? Het aangeven van de sterkte van kruiden zorgt vaak voor verwarring. Zo bestaat Guarana uit gemalen, gedroogde plantendelen. Ongeveer 2% -dus 2 gram van elke 100 gram poeder- is dan coffeïne. Als in een capsule 500 mg Guarana past, komt dat overeen met 10 mg coffeïne, niet genoeg om er iets van te merken, dat gebeurt pas bij 100 mg coffeïne. 10 capsules innemen is een beetje teveel van goede. Daarom maakt men er vaak een extract van. Een oplosmiddel als alcohol of kokend water wordt in contact gebracht met gemalen guarana. De werkzame stoffen, onder andere coffeïne, trekken de vloeistof in. De vloeistof wordt gedroogd en een extract blijft over. De concentratie of sterkte kan gaan van 2% coffeïne naar 10% en zelfs 20%. Het allersterkst is gewoon 100% of zuivere coffeïne, maar dat vereist meer zuiveringsstappen. Van een 10% extract zijn nu twee capsules van 500 mg al genoeg om aan 100 mg coffeïne te komen. Wie niet kijkt of het om een extract of om gewoon het gedroogde kruid gaat, denkt dat het gedroogde kruid goedkoper is. Maar een extract van 10% bevat in het voorbeeld van Guarana, 5 maal zoveel werkzame stof als de gedroogde kruiden. 10% wordt ook wel aangegeven als 1 deel (werkzame stof) in 10 delen (gehele poeder) of 1:10. Van veel kruiden zijn er wisselende sterktes te vinden, het is daarom zinvol om te kijken naar de prijs per milligram werkzame stof. Zelfs in wetenschappelijke publicaties vergeet men soms te vermelden of het om gedroogde kruiden gaat of om een geconcentreerd extract. Extracten willen altijd water uit de lucht aantrekken. Niet afgesloten bewaard ziet het poeder er daarom snel uit als (choco)pasta. © 2003-2007 Creanite |